Bezpieczeństwo pracy: jeden ekran zamiast sześciu i macierz, której prawie nikt nie pokazuje

Sześć kroków to było pięć za dużo

Formularz wymagał sześciu ekranów, a obraz obowiązków — kto staje się obowiązkowy, ile godzin szkolenia, jakie obszary dokumentacyjne się włączają — pojawiał się dopiero na końcu. To zły moment: gdy odkrywa się, że liczba pracowników decyduje, kto może kierować służbą BHP, ta liczba została wpisana cztery ekrany wcześniej, a poprawka oznacza powrót. Teraz pola są po lewej, obraz po prawej, nieruchomy przy przewijaniu, i aktualizuje się przy każdym klawiszu.

Macierz to widok, którego wszędzie brakuje

Wiersze to osoby, kolumny to szkolenia, a w komórce miesiące pozostałe do wygaśnięcia. Lista zaświadczeń odpowiada na pytanie «kiedy to wygasa»; tylko macierz odpowiada na «kto nigdy nic nie zrobił», a to pytanie waży podczas kontroli: wygasłe zaświadczenie widać, nigdy niezdobyte — nie. To tabela, którą każdy specjalista rysuje ręcznie na kartce przed naradą.

• Pas dwunastu miesięcy: dwanaście kolumn, wysokość mówi, ile terminów przypada w danym miesiącu, na czerwono zaległe. Lista według daty mówi, co wygasa najpierw, a nie gdzie piętrzy się praca.
• Mapa firm, uporządkowana od najniższego wyniku: pierwsza, którą się czyta, jest w najgorszym stanie.
• Wynik otwiera się i pokazuje cztery grupy z wagami: funkcje 35, szkolenia 35, dokumenty 20, profil 10.

W tej samej pracy wszedł kurs pracodawcy wprowadzony włoskim porozumieniem Państwo-Regiony z 17 kwietnia 2025. Wcześniej rola «pracodawca» była powiązana z kursem z art. 34, co jest czym innym: pracodawca, który nie kieruje też służbą BHP, nie pojawiał się w żadnej luce, choć miał obowiązek z konkretnym terminem.