Ryzyko ocenia się w rejestrze, a każda funkcja jest o jedno słowo stąd

Cztery brakujące funkcje, z których trzy istniały

IOD używała platformy przez kilka dni i przysłała listę rzeczy, których jej zdaniem nie było: rejestru naruszeń, oceny ryzyka, wgrywania dokumentów i cennika. Trzy z tych czterech istniały od miesięcy. Ceny są na stronie dostępnej z menu; naruszenia i dokumenty znajdują się w karcie klienta, i to jest właściwe miejsce, bo naruszenie dotyczy administratora, a nie kancelarii.

Można było odpowiedzieć, gdzie to jest. To byłaby zła odpowiedź. Jeśli doświadczona profesjonalistka szuka i nie znajduje, problemem nie jest profesjonalistka: sekcje zagnieżdżone w kliencie nie pojawiają się nigdzie, dopóki nie otworzy się klienta. Wyszły z tego dwie rzeczy: funkcja, której naprawdę brakowało, i sposób na znalezienie wszystkich pozostałych.

Ryzyko z art. 32, w rejestrze, gdzie jest potrzebne

Art. 32 ust. 1 wymaga odpowiednich środków «uwzględniając» ryzyko «o różnym prawdopodobieństwie i wadze», a ustęp 2 wskazuje zdarzenia, na które trzeba patrzeć: nieuprawnione zniszczenie, utratę, modyfikację, ujawnienie lub dostęp. Do wczoraj rejestr zbierał środki, nie mówiąc, przed czym chronią. Teraz każda czynność ma trzy wiersze — nieuprawniony dostęp do danych, niepożądana modyfikacja, utrata lub niedostępność — i przy każdym wskazuje się prawdopodobieństwo oraz wagę, w czterech stopniach: znikome, ograniczone, istotne, maksymalne.

• Podsumowanie bierze najwyższy z trzech wymiarów, nie średnią: maksymalne ryzyko utraty danych nie kompensuje się znikomym ryzykiem modyfikacji, a średnia by je ukryła.
• Ryzyko szczątkowe — to, które zostaje po środkach — wypełnia się tylko wtedy, gdy chcesz: kryje się za polem wyboru, bo deklarowanie go bez rzetelnego oszacowania jest gorsze niż zostawienie pustego miejsca.
• Jeśli ryzyko wyjdzie wysokie, a przy czynności nie wskazano żadnego środka, formularz to zasygnalizuje. Nie blokuje: mówi.
• Gdy ryzyko jest istotne lub maksymalne, pojawia się odesłanie do oceny skutków z art. 35, a dokonana już ocena zostaje przejęta przez moduł DPIA, zamiast być wypełniana od nowa.

Jedno słowo i jesteś na miejscu

Ctrl K, a na Macu Cmd K, otwiera okno wyszukiwania nad dowolną stroną; jest też przycisk na górze menu i drugi w górnym pasku na telefonie. Wpisujesz dowolne słowo i pojawiają się pasujące pozycje, uporządkowane, z linią pod spodem mówiącą, gdzie się znajdują. Miejsc jest 29: 19 sekcji menu i 10 tematów leżących w karcie klienta. Gdy wybierzesz jeden z tych dziesięciu, wyszukiwarka pyta, dla którego klienta, i tam prowadzi; jeśli klient jest jeden, nie pyta o nic.

• Szuka etykiety we wszystkich dziewięciu językach, nie tylko w aktywnym: kto uczył się zawodu na tekstach angielskich, wpisuje «breach» i znajduje naruszenia także przy polskim interfejsie.
• Rozumie numery artykułów i skróty: «art. 30», «art. 33», «72», «DPIA», «DSAR», «SCC», «RoPA», «Schrems».
• Nie obraża się o liczbę pojedynczą ani mnogą: «naruszenie» znajduje «Naruszenia ochrony danych».
• Znajduje też klientów po nazwie i po branży.
• Nie dodaje ani jednego odczytu z bazy: lista klientów to ta, którą menu i tak trzyma w pamięci, aby liczyć terminy.

Oba dodatki wzięły się z bezpłatnego okresu próbnego i od osoby, która zadała sobie trud, by napisać, co nie działa. Jeśli coś Cię spowalnia w pracy, powiedzenie tego naprawdę pomaga.